فصلنامه پژوهشنامه نهج‌البلاغه

فصلنامه پژوهشنامه نهج‌البلاغه

بازخوانی نامه 31 نهج‌البلاغه با محوریت مفهوم «تفرد»

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
10.22084/nahj.2026.32094.3257
چکیده
نامه امام علی علیهالسلام به فرزندش به عنوان ۳۱امین نامه در نهج‌البلاغه، بارها توسط علما و پژوهشگران مورد توجه قرار گرفته است. ولی شارحان آن را به صورت خط به خط تفسیر کرده‌اند و آن را یک متن متکثر و نامنسجم تلقی کرده‌اند. حتی گاهی از عدم درک ارتباط جملات آن دچار سردرگمی شده‌اند. در این مقاله، بر اساس «تفرد» که اصطلاحی برگرفته شده از متن نامه 31 است، گام جدیدتری در راه تفسیر منسجم این نامه برداشته شده است. در مقاله حاضر، به روش تحلیلی، شواهد موجود در متن نامه برای امکان تفسیر نامه بر اساس تفرد بیان گردیده و سازگاری این اصطلاح با مفاهیم موجود در نامه تبیین شده است. در تبیین انجام شده، می‌فهمیم که دو اصطلاح «تفرد» و «نفس» حقیقت کلی حاکم بر نامه امام را بیان می‌کنند و نشان می‌دهند که هرکسی باید به فردیت خودش بپردازد (خودباشی) و نفس خود را میزان قرار بدهد. این اصل کلی موجب تبیین و بازخوانی دیگر توصیه‌های موجود در نامه می‌شود. مبحث تکمیلی این مقاله پاسخ به اشکالات تفرد است. گرچه تفرد علاوه بر نامه 31، توسط آیات و روایات تایید شده است اما اشکالاتی بر آن متصور است مانند اشکال ترویج خودبینی و نسبیت. نکته مهم اینجاست پاسخ به این اشکالات با کمک نامه و با رجوع مجدد به آن کاملاً میسور است. حل اشکالات یادشده تأکید مجددی است بر انسجام و وحدت مفاهیم نامه 31 بر اساس تفرد.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Rereading Letter 31 of Nahj ul-Balagha based on "Tafarrod"

نویسنده English

Reza Karimi
Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Faculty of Literature and Humanities, Razi University, Kermanshah, Iran
چکیده English

The letter of Imam Ali to his son is recorded to have been noticed many times by scholars and researchers. But commentators have interpreted it line by line and considered it a plural and incoherent text. Sometimes they are even confused by not understanding the connection of its sentences. In this article, a new step has been taken towards a coherent interpretation of this letter, based on Tafarrod. a term obtained from the text of the letter 31 of Nahj ul-Balagha. In this article, the evidence in the letter31 is stated in an analytical way to confirm this rule and its compatibility with other concepts in the letter is explained. In the explanation made, based on this rule, we understand that the two terms Tafarrod (Selfhoodness) and nafs (ego) express the general truth governing the Imam's letter and show that everyone should pay attention to his own individuality (Selfhoodness) and measure his own self. This general principle gives rise to other recommendations in the letter. Although the mentioned rule has been confirmed by verses and narrations in addition to letter 31, there are problems with it, such as promoting selfishness and relativism. The important point here is that it is completely possible to solve these problems based on the letter and by referring to it again. Solving the mentioned problems is a re-emphasis on the coherence and unity of the concepts of letter 31 based on the rule of Tafarrod

کلیدواژه‌ها English

Self
Letter 31
Tafarrod
Relativity
Selfhoodness
-      ابن ‌اشعث، محمدبن‌محمد (بی‌تا). الجعفریات(الأشعثیات)، تهران: ‏مکتبة النینوى الحدیثة.
-      ---------------‏ (1362). الخصال‏ (تصحیح على اکبر غفارى). قم‏: جامعه مدرسین.
-      ‏---------------‏ (1403 ق). معانی الأخبار. قم: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسین.
-       ابن شعبه حرانى، حسن‌بن‌على‏ (1363). تحف العقول‏ ( تصحیح علی اکبر غفاری). قم: جامعه مدرسین.
-      اسلامی، سید حسن (1386). قاعده زرین در قرآن و حدیث. مجله علوم حدیث، شماره 45 و 46، 5-33.
-      بهشتی، سعید (1397الف). نظام تربیت اخلاقی در نامه 31 نهجالبلاغه، مجله قرآن و طب، شماره 5، 14-20.
-      بهشتی، سعید (1397ب). روش‌های مشترک تربیت اخلاقی در قرآن و نامه31 نهج‌البلاغه. مجله مطالعات قرآنی، 99-122.
-      تمیمى آمدى، عبد الواحد بن محمد (1410). غرر الحکم و درر الکلم‏. قم: دار الکتاب الإسلامی‏.
-      جوادی آملی، عبدالله (1387). تفسیر انسان به انسان، قم: اسراء.
-      حرعاملى، محمدبن‌حسن‏ (1409). وسائل الشیعة. قم: مؤسسة آل‌البیت علیهم‌السلام‏.
-      خادمی، مریم، حق‌جو اردکانی، فاطمه، و خدری، سارا (1398). مدل زیست معنوی امام علی علیه‌السلام در نامه 31 نهجالبلاغه. مجله پژوهش‌های نهج‌البلاغه، شماره 61، 171-190.
-      سروش، عبدالکریم (۱۳۸۱). حکمت و معیشت، تهران: صراط، جلد ۱.
-      ------------ (۱۳۸4). حکمت و معیشت، تهران: صراط، جلد 2.
-      شریف الرضى، محمدبن‌حسین‏ (1414). نهج‌البلاغه (صبحی صالح)، قم: هجرت‏.
-      شیواپور، حامد، و اخباری، محسن (۱۳۹۳). تأملاتی در کاربرد قانون زرین اخلاق در قرآن کریم، فصلنامه پژوهش‌نامه اخلاق، سال هفتم، شماره ۲۴، 67-82.
-       طاهرزاده، اصغر (1390). فرزندم این چنین باش (شرح نامه31 نهج‌البلاغه). اصفهان: لب المیزان، 2 جلد.
-      طباطبایی، سید محمدحسین (1370). تفسیرالمیزان، سیدمحمدباقر موسوی همدانی، تهران: بنیاد علامه طباطبایی، چاپ چهارم، 23 جلد.
-      فرامرز قراملکی، احد، و کریمی لاسکی، محمد (1394). ادیان بزرگ، قاعده زرّین و «دیگری»، فصلنامه پژوهشنامه اخلاق، شماره 28، 75-98.
-      ------------------------------- (1396). تحلیل مفهومی و گزاره‌ای قاعده زرّین اخلاق، فصلنامه ذهن، شماره 69 ، 227-252.
-      کریمی، رضا (1402). شواهد میزان‌انگاری و دشمن‌انگاری نفس، دوفصلنامه علمی انسان‌پژوهی دینی، سال بیستم، شماره 49، 157-175.
-      مصباح یزدی، محمدتقی (1384). پند جاوید، قم: مؤسسه امام خمینی (ره).
-      مطهری، مرتضی (1380). فلسفه اخلاق. تهران: درا.
-      مکارم شیرازی، ناصر (1379). پیام امام. تهران: دارالکتب اسلامیه.
-      مغنیه، محمدجواد (۱383). فی ظلال نهج‌البلاغه. بی‌جا: دارالکتب اسلامیه.
-     نجفی ایوکی، علی، و کدخدایی، مرضیه‌سادات (1400). مفهوم‌سازیِ کار بیهوده و تصویرسازی از بیهوده‌کاران در نهج‌البلاغه. فصلنامه پژوهشنامه نهج‌البلاغه، 9(36)، 83-99. https://doi.org/10.22084/nahj.2022.24099.2650
-      یوسف‌زاده چوسری، محمدرضا، و زمانیان، عیسی (1403). استخراج نشانگرها و مصادیق مسئولیت‌پذیری اجتماعی در نامة سی‌ویک نهج‌البلاغه. فصلنامه پژوهشنامه نهج‌البلاغه، 12(45)، 29-85. https://doi.org/10.22084/nahj.2024.28946.3030