- آشوری، نسیم (1402). تحلیل و بررسی پنج خطبه از نهجالبلاغه با تکیه بر نظریه گرایس. پایاننامه کارشناسی ارشد. دانشگاه کاشان.
- احمدی، بابک (1375). ساختار و تاویل متن. ج 1. چاپ سوم. تهران: مرکز.
- استون، الین و ساوانا، جرج (1382). «نشانهشناسی شخصیّت». مترجم: داوود زینلو. مجله هنر. ش 55. صص: 48- 63.
- اسدی، سعید و فرهنگ، فربد (1389). «نشانهشناسی نام شخصیّتهای نمایشی در نمایشنامه مرگ فروشنده». نشریۀ هنرهای زیبا- هنرهای نمایشی و موسیقی، ش 39. صص: 13-23.
- اقبالی، عباس؛ حسنپور، مهوش (1395). «نگاهی سبکشناسانه به خطبة متّقین». پژوهشنامه نهجالبلاغه. س چهارم. ش14. صص: 109-128.
- برزگر، فاطمه (1401). نشانهشناسی شخصیت فتنهگران در نهجالبلاغه بر اساس نظریه فیلیپ هامون. پایاننامه کارشناسیارشد. استاد راهنما: پرویز احمدزاده و مریم بخشی. دانشگاه شهید مدنی آذربایجان.
- تسلیم جهرمی، فاطمه (1400). «واکاوی شخصیت امام علی (ع) در شعر دورة صفوی بر اساس نظریة فیلیپ هامون». پژوهشنامة علوی. سال12. شمارة2. صص 3-30.
- حمداوی، جمیل (2015). الاتجاهات السیمیوطییة. بیروت: المنظمه العربیه للترجمه.
- دشتی، محمد (1380). ترجمه نهجالبلاغه. چاپ اول. تهران: اوج علم.
- دلبری، سیدمحمد (1395). «دلالتهای تربیتی معناشناسی "قلب" در قرآن کریم». پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن. شماره9. صص81-106.
- دینه سن، آنه ماری (1380). درآمدی بر نشانهشناسی. ترجمة مظفر قهرمان. آبادان: پرسش.
- رضائی، نفیسه (1393). نشانهشناسی خطبههای نهجالبلاغه: 3 (شقشقیه)، 193 (متقین)، 83 (الغرّاء)، 109 (معروف به الزهراء) و خطبة 176. پایاننامه کارشناسیارشد. استاد راهنما: سیدرضا میراحمدی. دانشگاه کاشان.
- رسولی، حجت؛ امیدیپور، ولی (1396). «بررسی سبکشناختی خطبة همّام». پژوهشنامه نهجالبلاغه. س پنجم. ش17. صص: 1-19.
- زرقانی، سیدمهدی؛ اخلاقی، الهام (1391). «تحلیل ژانر شطح بر اساس نظریۀ کنش گفتار». فصلنامه ادبیات عرفانی دانشگاه الزهرا. س سوم. ش6. صص: 62-80.
- سجودی، فرزان (1390). نشانهشناسی: نظریه و عمل. تهران: نشر علم.
- ___________ (1395). نشانهشناسی کاربردی. تهران: نشر علم.
- سرافراز، حسن (1390). «استوارت هال و مهار بحران: خوانشی بر کتاب مهار بحران». نامه فرهنگ و ارتباطات. ش1. ص141-160.
- صفوی، کورش (1401). آشنایی با زبانشناسی در مطالعات ادب فارسی. چاپ ششم. تهران: علمی.
- طاهرینیا، علیباقر؛ حیدری، زهره (1393). «ساختار نشانهای شخصیّت حضرت مریم (س) در قرآن کریم». فصلنامه لسان مبین (پژوهش ادب عربی). س پنجم. ش 15. صص: 45- 64.
- عامری، محمدعلی و دیگران (1395). «نشانهشناسی ادبی شخصیّت فرعون در قرآن کریم». فصلنامة پژوهشهای ادبی- قرآنی. س چهارم. ش 2. صص: 144- 165.
- عرفتپور، زینه (1403). تصویرپردازی هنری نکوهش دنیا در ده خطبه از نهجالبلاغه. چاپ دوم. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
- عظیمیفرد، فاطمه (1392). فرهنگ توصیفی نشانهشناسی. چاپ اول. تهران: علمی.
- عیاشی، منذر (1429ق). العلاماتیۀ و علم النص. دمشق: دارالمحبۀ.
- کارتر، دیوید (1395). آشنایی با نظریههای ادبی. چاپ اول. تهران: پارسیک.
- لیاقتدار، محمدجواد (1392). تربیت در نهجالبلاغه: نگاهی تربیتی به بحث اعتدال در خطبه همّام. چاپ اول. اصفهان: انتشارات دانشگاه اصفهان.
- محمدقاسمی، حمید (1390). جلوههایی از هنر تصویرآفرینی در نهجالبلاغه. چاپ دوم. تهران: علمی و فرهنگی.
- مقیم، محدثه و همکاران (1404). «نشانهشناسی شخصیت حضرت آدم در قرآن کریم با تکیه بر نظریة فیلیپ هامون». روایتشناسی. سال9. شماره18. صص 290-333.
- مکاریک، ایرنا ریما (1393). دانشنامة نظریههای ادبی معاصر. ترجمه: مهران مهاجر و محمد نبوی. چاپ پنجم. تهران: آگه.
- هامون، فیلیپ (1990). سمیولوجیۀ الشخصیات الروائیۀ. ترجمۀ سعید بنگراد. (د، ط). المغرب: دارالکلام.